Ga er maar aanstaan: als NS vragen of jongeren hun eigen troep willen opruimen. Toch was dat onze briefing. Voor YoungWorks ontwikkelde ik een multimediale campagne waarin mini-mensjes werden geïntroduceerd. Zij ruimden tot nu je troep op, maar ze redden het niet meer. Op aankondigingsborden, achter loketten, onder bankjes, talloze abri’s… overal waren de minimensjes aanwezig. Vaak heel subtiel, maar door de diversiteit kon je er eigenlijk niet omheen.

Op posters die in een serie van drie opeenvolgende weken een verhaal vertelden, stierven ze een gruwelijke dood. Want als je jongeren wil bereiken, moet je niet subtiel willen zijn.

Week 1: de introductie

Week 2: in problemen

Week 3: hartstikke dood

Ruim voor de abri-campagne, verschenen de figuurtjes al op de meest onverwachte plekken.

De site bracht de beleving nog een stapje verder: je kon iedere helper leren kennen, er was een themalied (als We are the world een succes wordt, waarom dit dan niet?), meerdere games (afval-tetris!), Dr.Bill die je over je afvalbakangst heen helpt, en zo waren er talloze leuke acties bedacht om maar vooral het gevoel te geven dat deze kaboutertjes echt in de problemen kwamen zonder jouw hulp.

En om even een persoonlijk punt te maken: ik ga graag een stapje verder. Als je mij vraagt een campagne te maken, dan krijg je een campagne. En daarbij hoort een karrevracht aan ideetjes.

Tenslotte: kudo’s voor de NS die openstonden om hun logo weg te laten. Want als uitstervende kabouter kom je met veel weg. Maar als de NS je gaat vragen om je troep op te ruimen…